Πότε διαβάσατε τελευταία φορά μια απόφαση δικαστηρίου, ειδικά δε διοικητικού δικαστηρίου; Δυστυχώς, τα κείμενα αυτά είναι- η είθισται να θεωρούνται- απροσπέλαστα για το ευρύ κοινό. Δοκιμάστε να διαβάσετε, όμως, το πρακτικό Επεξεργασίας 74/2024 του Ε’ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Αφορά τον «καθορισμό κριτηρίων, τρόπου και διαδικασιών οριοθέτησης των οικισμών της Χώρας με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων του 1923, καθώς και τον καθορισμός χρήσεων γης και γενικών όρων και περιορισμών δόμησης».
Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του πρακτικού αυτού, πέρα από την ίδια τη γραφή του που είναι απλή και κατανοητή και την αλληλουχία των νοημάτων του, βρίσκεται στο ότι εδώ το Ανώτατο Ακυρωτικό βάζει φραγμό στην προσπάθεια της κυβέρνησης να νομιμοποιήσει- ακόμη μια φορά-αυθαίρετα.
Και είναι αυτή, ακριβώς, η απόφαση που μου θύμισε τα πέτρινα χρόνια που το Συμβούλιο Επικρατείας-και ειδικότερα το Ε’ Τμήμα-, επιχειρούσε να θέσει ένα ανάχωμα στην λαϊκιστική, πελατειακή, αντι-περιβαλλοντική πολιτική των κυβερνήσεων των τριών τελευταίων δεκαετιών. Ανέτρεξα, λοιπόν, σ’ εκείνους που δεν δίστασαν, δεν φοβήθηκαν και δεν κάμφθηκαν από τις ευθείες η καλυμμένες απειλές των πελατοκρατών πολιτικών.
Ο Μ. Δεκλερής ήταν ο δικαστής που συνέδεσε το όνομά του, περισσότερο απ’ όλους τους άλλους, με την αντίληψη ότι το ΣτΕ δεν ήταν ούτε σφουγγοκωλάριος της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας ούτε και φόρουμ διαμαρτυρίας και εκτόνωσης. Ενσωματωσε τα μεθοδολογικά θεμέλια της δημόσιας πολιτικής στο νομικό σκεπτικό του δικαστηρίου αναβαθμίζοντας την ποιότητα των αποφάσεών του. Είναι τα ίδια μεθοδολογικά θεμέλια τα οποία, ακόμη και σήμερα, οι κυβερνήσεις αρνούνται να υιοθετήσουν στη νομοθέτηση και την διοικητική πρακτική.
Ο Δεκλερής προσέβλεπε σε μια επόμενη γενιά νομικών, πολιτικών και διοικητικών επιστημόνων που απαγκιστρωμένοι από τις απαγορεύσεις και τις πνευματικές αγκυλώσεις του κρατικοθετισμού θα μπορούν να διαβουλεύονται, να διαφωνούν και να πράττουν τα δέοντα για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος.
Τα στελέχη αυτά υπάρχουν στον κρατικό μηχανισμό κι είναι εκείνα που μάχονται, καθημερινά, για την προστασία του κράτους δικαίου και της φιλελεύθερης Δημοκρατίας μας. Οι περισσότεροι δεν είναι γνωστοί με το ονοματεπώνυμό τους, όπως εξ άλλου και οι δικαστές. Όσοι, όμως, έχουμε δημόσιο λόγο οφείλουμε να το γνωρίζουμε και να το αναφέρουμε. Τη συγκεκριμένη απόφαση υπογράφουν η Μ. Γκορτζολίδου, Πρόεδρος του Ε’ τμήματος και Ζ. Θεοδωρικάκου, εισηγήτρια.
