Η τουρκική μαφία, λέει στο KReport η καθηγήτρια Εγκληματολογίας, Έφη Λαμπροπούλου, είναι κάτι παραπάνω από ένα εγκληματικό δίκτυο. Έχει δεσμούς με πολιτικά πρόσωπα και παρατάξεις στην Τουρκία.
Σύμφωνα με εμπεριστατωμένες έρευνες το τουρκικό οργανωμένο έγκλημα αποτελεί ένα περίπλοκο και αντιφατικό φαινόμενο. Συμπεριλαμβάνει τόσο μέλη του τουρκικού κράτους όσο και Κούρδους που μάχονται εναντίον του και, βεβαίως, Τούρκους. Αν και διατηρεί παραδοσιακά χαρακτηριστικά, εξελίσσεται και προσαρμόζεται γρήγορα στις νέες συνθήκες. Η δομή του βασίζεται σε στενά συνδεδεμένες ή οικογένειες, ωστόσο παραμένει ικανό να συνεργάζεται αποτελεσματικά με άλλες εγκληματικές ομάδες και κοινότητες.
Μόλις τελευταία έχει προσελκύσει τα φώτα της δημοσιότητας, παρόλο ότι το τουρκικό οργανωμένο έγκλημα αποτελεί τον κυριότερο διακινητή οπιούχων (75%) στην Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα του τουρκικού οργανωμένου εγκλήματος είναι η προστασία που απολαμβάνει εντός της Τουρκίας και το καταφύγιο ξεπλύματος χρήματος που διαθέτει στη βόρεια Κύπρο.
Οι δραστηριότητές του και η οργανωτική του δομή επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο στο οποίο δρα. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι:
- Η παραδοσιακή εστίαση στο εμπόριο οπιούχων.
- Η κοινωνική οργάνωση με έμφαση στην πίστη προς την οικογένεια και το σόι.
- Ο μακροχρόνιος ένοπλος αγώνας μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και των Κούρδων ανταρτών.
- Οι δεσμοί που έχουν διαμορφωθεί μεταξύ εγκληματικών οργανώσεων και συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων ή παρατάξεων.
Ειδικά το τελευταίο είναι το πιο ενδιαφέρον και επικίνδυνο για την Ελλάδα, και γι’ αυτό το αναφέρουμε. Για παράδειγμα, δύο από τις βασικές μορφές της τουρκικής μαφίας είναι οι Sedat Peker και Alaattİn Çakici.
O Peker, γνωστός ως ο «νονός» που μάχεται κατά των ναρκωτικών, είναι διάσημος όχι λόγω των εγκλημάτων τα οποία έχει διαπράξει, αλλά λόγω των πολιτικών του απόψεων που βασίζονται στον παντουρκισμό και τη σύμπτωση των απόψεών του με τις απόψεις του προέδρου Ερντογάν.
Αν ο Peker είναι ο γνωστότερος μαφιόζος της Τουρκίας, o Alaattİn Çakici είναι, χωρίς αμφιβολία ο πιο διαβόητος αρχηγός της τουρκικής μαφίας. Είναι πρώην μέλος της υπερεθνικιστικής οργάνωσης Γκρίζοι Λύκοι και η στενή σχέση του με τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας είναι γνωστή σε όλους.
Οι διωκτικές αρχές δεν μπορούσαν να τον αγγίξουν για πολλά χρόνια, χάρη στην προστασία που είχε από διάφορους πολιτικούς υψηλού προφίλ. Ο Çakıcı εντάχθηκε στις υπερεθνικιστικές ομάδες κατά τη διάρκεια της νεανικής του ηλικίας και εντάχθηκε στην ΜΙΤ, την κρατική υπηρεσία πληροφοριών, το Μάιο του 1987 ως διευθυντής του τμήματος ασφαλείας. Ο Çakici φέρεται να είναι υπεύθυνος για 41 πολιτικές δολοφονίες και το όνομά του βρισκόταν στη λίστα δολοφονιών του επαναστατικού-αριστερού κόμματος Dev-Sol τη δεκαετία του 1990.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, καταζητείτο από τις τουρκικές αρχές για εκβιασμούς, παράνομες συναλλαγές ακινήτων και δολοφονίες. Συνελήφθη στη Γαλλία και φυλακίστηκε στην Τουρκία. Η σύλληψή του αποκάλυψε τις διασυνδέσεις του με υψηλόβαθμους πολιτικούς. Η δημοσίευση μαγνητοφωνημένων συνομιλιών μεταξύ του Çakici και ενός μεγαλοκατασκευαστή - του Korkmaz Yiğit - οδήγησε τελικά στην πτώση του Τούρκου πρωθυπουργού Mesut Yılmaz το 1998.
Είναι λοιπόν σαφές ότι το βαθύ κράτος της Τουρκίας, οι ακροδεξιές εθνικιστές ομάδες και το οργανωμένα έγκλημα έχουν στενούς δεσμούς αλληλεξάρτησης, κάτι που μέχρι τώρα δεν έχει προκύψει για καμία άλλη οργανωμένη εγκληματική ομάδα που δρα στην Ελλάδα, ή έχει μεταφέρει έστω και προσωρινά τις επιχειρήσεις της.
Γι’ αυτό, η δράση των τουρκικών ομάδων ενέχει πολύ μεγάλους κινδύνους για την Ελλάδα. Πρώτον, διότι η χώρα χρησιμοποιείται (μόνον;) ως τόπος ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, που αν μη τι άλλο θέτει τη δημόσια ασφάλεια σε κίνδυνο-χρήση τυφλής βίας. Παράλληλα, όμως, θέτει σε κίνδυνο και την εσωτερική ασφάλεια. Κι αυτό το αποδεικνύει η εμπλοκή της ΕΥΠ.
