Η Έφη Λαμπροπούλου, καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, μιλά στη LiFO και στην Τίνα Μανδηλαρά για την έξαρση της βίας στους εφήβους. Σε μια συζήτηση χωρίς εύκολες απαντήσεις, φωτίζει τις αιτίες και τις μεταμορφώσεις της νεανικής βίας και παραβατικότητας — από τα social media μέχρι τη “διπλανή πόρτα”, και ξετυλίγει ένα φαινόμενο που δεν είναι πια περιθωριακό, αλλά βαθιά κοινωνικό.
Η Τίνα Μανδηλαρά μιλά με την Έφη Λαμπροπούλου, καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, για τη λεγόμενη νεανική παραβατικότητα, κάνοντας διάκριση σε παράγοντες έκρηξης και παράγοντες κινδύνου. Οι πρώτοι αφορούν την κοινωνία και αναφέρονται στον υπερπροστατευτισμό των γονέων, στην ανοχή κάθε είδους επιθετικής συμπεριφοράς, στη διπλή ηθική της ελληνικής οικογένειας απέναντι στους θεσμούς –θέλουν τους κανόνες να ισχύουν για τους άλλους και όχι για τους ίδιους– αλλά και στην κατάρρευση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Στους παράγοντες κινδύνου εντάσσει την ενδοοικογενειακή βία, την αντιφατική στάση των γονέων, δηλαδή την υπερβολική ανοχή ή την αυστηρότητα, το να μην υπάρχει συνέπεια.
Η κα Λαμπροπούλου αναλύει τα φαινόμενα της βίας στο σχολείο και τα ακραία περιστατικά της παραβατικότητας μεταξύ των κοριτσιών, τη «σκοτεινή πλευρά της χειραφέτησης», όπως την αποκαλεί. Σημαντικό ρόλο, τέλος, διαδραματίζουν τα διάφορα πρότυπα, όπως οι τράπερ, αλλά και η αναξιοπιστία των πολιτικών θεσμών. Θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η ανάληψη ευθύνης εκ μέρους των γονέων και ότι χρειάζεται πολιτικό θάρρος που απαιτεί αποτελεσματική αντιμετώπιση και πρόσληψη «που δεν έχει πηχυαίους τίτλους».
Δείτε τη συνέντευξη: